Obłęd

Potocznie mówimy o takim osobniku psychopata, naukowcy wolą określenie osobowość dyssocjalna, ponieważ taka osoba cierpi na zaburzenie struktury osobowości w zakresie emocji i relacji interpersonalnych. To nie jest choroba psychiczna. Nie da się tego leczyć. Jednak nie oznacza to, że psychopata musi się naleźć na marginesie społeczeństwa, że zostanie przestępcą lub seryjnym mordercą, aczkolwiek i tak bywa. Zwykle tacy ludzie funkcjonują jakoś w swoim środowisku i często pozostają niezdiagnozowani do końca życia. Najczęściej po prostu uważa się ich za pospolicie wrednych, nieprzyjemnych dla otoczenia lub zarozumiałych albo też egoistycznych. Specyficzne właściwości ich umysłu powodują, że tam gdzie przeciętnemu człowiekowi przelatują przez głowę tysiące myśli, psychopata po cichu i uparcie konstruuje swe plany i działania, ponieważ bardziej niż inni potrafi skupić się na jednym wątku zdarzeń. Jeśli jest obdarzony też inteligencją, może stać się mistrzem w manipulacji innymi ludźmi i będzie potrafił ich wykorzystywać do realizacji własnych celów. Wielu psychopatów przejdzie przez życie niezauważonych i nierozpoznanych. Być może będą nawet w swym otoczeniu podziwiani za fachowość, ale nielubiani. Niektórzy mimo swych zaburzeń będą społecznie pożyteczni. Czasem stają się postaciami z pierwszych stron gazet i niekoniecznie chodzi tu o kronikę kryminalną.
Psychopatyczny osobnik lubi mieć pełną kontrolę nad życiem swoim i innych. Dlatego psychopaci często zostają politykami. Jako politycy mogą być pożyteczni dla społeczeństwa lub szkodliwi. Pożyteczni, jeśli ich cele będą się zgadzać z pożądanymi celami społecznymi. Jeśli też potrafią swe dążenia do sprawowania kontroli skorelować z dążeniami społecznymi. Będą szkodliwi, jeśli pragnienie władzy przeważy. Jeśli ich ego nie będzie w stanie znieść sprzeciwu, jeśli wreszcie będą znajdować szczególna satysfakcję w poniżaniu innych i deptaniu ich osobowości. Wtedy mogą stać się dyktatorami lub ich kariera zakończy się gwałtownie.
Najgorszym wariantem jest, gdy psychopata pod wpływem okoliczności zapadnie na chorobę afektywną dwubiegunową, zwaną kiedyś cyklofrenią. Choroba ta objawia się niekontrolowanymi stanami depresyjnymi przechodzącymi w euforyczne i i agresywne dążenie do wpływania na otaczający świat. W przeciwieństwie do schizofrenii choroba afektywna dwubiegunowa może się ujawnić w dowolnym momencie, często pod wpływem traumatycznych przeżyć. Może to być na przykład utrata bardzo bliskiej osoby, którą psychopata uwzględniał w centrum swoich planów życiowych.
Wtedy pojawia się obłęd. Psychopata odnajdzie w otoczeniu śmiertelnych wrogów, których będzie zwalczał wszelkimi sposobami. Będzie sprawiał wrażenie opętanego żądzą zemsty, choć nie będzie ku temu realnych powodów. Będzie podejmował nieracjonalne decyzje, które w końcu mogą okazać się zabójcze. Ponieważ owładnięty obłędem polityk psychopata często tworzy organizację o charakterze sekciarskim, więc w jego otoczeniu nie ma osób, które potrafią się sprzeciwić. To powoduje, że tknięty obłędem psychopata stacza się, a wraz z nim jego partia i państwo, którym kieruje. Najbardziej znanym przypadkiem był Adolf Hitler, co do którego szaleństwa wiele osób nie miało już wątpliwości w połowie wojny, a mimo to wykonywano jego najbardziej nawet bezsensowne rozkazy.
Psychopata tknięty obłędem, stojący na czele państwa to niewyobrażalne nieszczęście dla społeczeństwa.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 9.0/10 (9 votes cast)
Obłęd, 9.0 out of 10 based on 9 ratings

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*