Opowiadanie to nasza jedyna łódź, którą możemy żeglować po rzece czasu. (Ursula K. Le Guin)

Historyczna maska

Autor słynnego już wiersza Nie zagłosuję na Jarka, nawiasem mówiąc spopularyzowanego anonimowo przez posła Palikota, podesłał mi kolejną poetycką refleksję związaną z minionymi już wyborami. Jednak nie tylko z wyborami, bo głównie z cudowną przemianą Jarosława Kaczyńskiego. Od kilku dni obserwujemy równie cudowną przemianę prezesa i jego świty w dawnego wojującego Jarosława. Prawdę powiedziawszy trzeba było być idiotą, by w tę przemianę uwierzyć. Już 23 maja napisałem o tym tekst Nowa twarz czy stara gęba. Autor wiersza – Wojciech Dąbrowski – użył konwencji maski historycznej, która pozwala na większą swobodę wyrazu i dzięki temu podsunął mi też świetny tytuł tego tekstu.

ON CZY NIE ON?

Gdy już było po pogrzebach,
Lud pożegnał władcę z bólem,
Ten dylemat stanął w Tebach:
Kto ma zostać nowym królem?

Pretendentów było wielu,
Lecz zebrani na agorze,
Zgodni byli w swym apelu:
Kreon królem być nie może!

– Ja wybierać go nie radzę!
– Rzekł Sofokles, znany strateg.
– Chodzi tylko mu o władzę,
Niezły z niego jest gagatek.

Był już królem po Lajosie,
Marnym królem, każdy powie.
Nie chcę, żeby o mym losie
Decydował mściwy człowiek.

Słysząc takie wieści z miasta
I opinie reszty świata,
Zamartwiała się Jokasta:
– Co też chcą od mego brata?

Edyp zaś powtarzał stale:
– Nie chcę słyszeć o tym typie!
Więc Jokasta drąży dalej:
– Chyba kompleks masz, Edypie.

Nagle zjawił się sam Kreon.
I przemówił. Jak się zmienił!
On czy nie on? Kameleon!
Stoją wszyscy zaskoczeni.

Modnie, gładko się uczesał,
Nowy krawat wziął na szyję.
Więc spytano Sofoklesa:
– Nie wiesz co się za tym kryje?

Kreon nowe ma binokle,
Ktoś mu w tle postawił cytrę.
Musiał przyznać sam Sofokles:
– Posunięcie bardzo chytre!

Jak serdecznie mówi do nas!
Nie ma w sobie nic z tyrana!
Nawet dzielna Antygona
Stoi jak zamurowana.

Już po mieście chodzą słuchy:
Jaki miły! Odmieniony!
On nie skrzywdzi nawet muchy!
Cóż dopiero Antygony!

Lud w to wierzy. Wielbi pana!
Pieśń poeta składa w rymy.
Czy to będzie trwała zmiana?
Pożyjemy, zobaczymy!

Eteokles z Polinikiem
Rzekli w końcu: Ale buja!
On przebiegłym jest taktykiem,
Znamy dobrze tego wuja.

Wkrótce minie już euforia
I żyć przyjdzie w ciągłych stresach.
A jak skończy się historia?
Zapytajcie Sofoklesa.

© MKWD (Muzyczny Kabaret Wojtka Dąbrowskiego)
pierwodruk: tygodnik Sąsiedzi, nr 98-99, 4-11 czerwca 2010 roku

Pozwolę sobie wbrew zasadzie na jedno zdanie końcowego komentarza. Osobiście do łez rozbawił mnie fragment: Nawet dzielna Antygona Stoi jak zamurowana., a to w związku z faktem, że przecież w oryginalnym dziele Sofoklesa, Antygona zostaje przez Kreona skazana na zamurowanie żywcem. Pytanie tylko, kogo symbolizuje Antygona współcześnie. 🙂

Oceń felieton

13 komentarzy “Historyczna maska”

Możliwość komentowania została wyłączona.